++[$w€€tc@n€]++'s profile°o.OO.o°×÷·.·´¯`·)»-swee...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 30 วิ่งเพื่อพ่อวิ่งๆๆๆๆๆๆ
เง้อออ..อาทิตย์หน้ามีสอบวิ่งรอบสนาม
วิชา..สุขะ
แง้ๆๆ วิชาพ่อกูเอง
เศร้าเลยยย ... สู้ตายเว่ยย
เพื่อพ่อ หนูทำได้ค่าา
เดี๋ยวนี้ก็เลยไปซ้อมวิ่ง.. ทู้กกกวัน
แง่ววว..ถือซะว่า ลูกลดหุ่น
และๆๆ เพื่อพ่อเลยนะเนี่ย..อิอิ
ส่วนชีวิตช่วงนี้..มีความสุขจ้าาา
มีพ่อ แม่ พี่
อบอุ่นใจ 555++
แม่อ้อยติดเค้าจะแย่ ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน
อ่านะ ^^
August 26 คนอย่างฉันเซ็ง~
ไม่รู้จะอัพอะไรอ่ะ
เบื่อชีวิต ขี้เกียจ
เหอๆๆ
พรุ่งนี้จะทำอะไร เดินต่อไปยังไง
เหนื่อยว่ะ
หนังสือก็ไม่ยอมอ่าน โง่ๆๆ
จะเรียนต่ออะไร ยังงงชีวิตอยู่เลย
แล้วตอนนี้ กูคิดจะทำไรอยู่
เบื่อความคิดตัวเอง เซ็งสาดดดด!!!
---------------------------------------
**PS**
-คิดถึงพี่กอล์ฟ เง้อออ~~
-สุขสันต์วันเกิดน้องจิ๊บน้าาา
August 22 หมาน้อยของเจ๊~~เหอๆๆ วันนี้สุขใจแปลกๆ
มีความสุข เวลาได้ช่วยเจ๊ทำงาน
อบอุ่น เวลาอยู่กับเจ๊
สบายใจ อย่างบอกไม่ถูก
ก็ไม่รู้สิ
ทั้งที่เคยมีหลายคนบอกว่า เจ๊ไม่อบอุ่นหรอก
ดูเหมือนจะอบอุ่น แต่ไม่อบอุ่น
สำหรับตอง เจ๊ก็ไม่ได้มอบความอบอุ่นให้ซักหน่อย
แต่ทำไมไม่รู้ มันถึงอบอุ่นทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้
ตองเป็นหมาน้อยของเจ๊
วันนี้ หลังจากที่ไปส่งคุณแม่แล้ว
ตองก็ขึ้นไปหาเจ๊ ช่วยเจ๊เก็บโต๊ะทำงาน
เจ๊ก็ยังเป็นเจ๊ นิสัยไม่เคยเปลี่ยน
ถ้าใครไม่เคยสัมผัส คงแปลความหมายของเจ๊ไม่ออก
ตองถามว่า"ช่วยมั้ยคะ"
เจ๊เงียบ ไม่ตอบอะไร
แค่นี้ตองก็รูแล้ว ว่าอยากให้ช่วย
เพราะคนอย่างเจ๊ ถ้าไม่ให้ช่วย ก็จะบอกว่าไม่เป็นไร
แม้แต่คำว่าไม่เป็นไร ยังต้องฟังน้ำเสียงเลย
เจ๊เป็นคนที่ ถ้าใครไม่เข้าใจ ไม่ลึกซึ้ง
จะแปลความหมายของเจ๊ไม่ออก
เพราะถ้าเจ๊เสียใจ เจ๊ก็ยิ้ม
เจ๊คิดมาก เจ๊ก็ยิ้ม
เจ๊โกรธ เจ๊ก็ยิ้ม
คนที่จะดูอารมณ์เจ๊ออก ต้องดูจากแววตาเท่านั้น
ขนาดตอง กว่าจะรู้ความหมาย
ยังใช้เวลาเป็นปีสองปีเลย
ขนาดนี้ ยังได้แค่นี้
จริงมั้ย??
-------------------------------------------------
**หมาน้อยของเจ๊**
**กะเรกะร่อนอินทนนท์**
**ผู้ฟัง=ผู้รับ ถึงจะสมดุล..จริงมั้ย**
**คิดถึงเจ๊ที่สุดเลย**
**ตองคือสัตว์เลี้ยงของบ้านภูดี**
**เสมอ**
**ตลอดกาล**
August 21 ขอบใจมาก~~หายไปนานอีกแระ เหอๆ ช่วงนี้ขี้เกียจแรง
เหนื่อยจังเล้ยยย..ไม่สบายด้วย แง้วๆ
นอนตากพัดลม ก็เลยเป็นไข้ ปวดหัว ตัวร้อน
เซ็งค้าบบบบบบบ!!!
-------------------------------------------
ช่วงนี้ก็ไม่มีไรมาก
ไม่ค่อยได้เรียน เพราะครูไม่อยู่ และชอบหายหน้า
กิจวัตรก็คือ ปั่นงานและไปหาแม่อ้อย
เดี๋ยวนี้ ติดกันยังกะปาท่องโก๋
หายหน้าหน่อยเดียว แม่อ้อยชอบทำเป็นบ่น
555+++
ลูกติดแม่ แม่ก๊ะติดลูก ส่วนพ่อ สงสัยติดแม่คนเดียว
เอิกส์ๆๆ รักคุณพ่อ คุณแม่ จังเล้ยยย
----------------------------------------------
วันนี้เจอเจ๊ด้วย..อยู่ร้านถ่ายเอกสาร
คิดถึงจังเลย เหอะๆๆ
ไหว้เจ๊ แล้วก็ถามเรื่องของขวัญ ว่าได้มั้ย
เจ๊บอกว่า เห็นแล้ว ขอบใจมาก
แล้วเจ๊ก็ถามว่า ทำไมรูปเยอะแทะ เอามาจากไหน
เหอๆๆ เพื่อเจ๊ เยอะกว่านี้ ก็หามาได้อยู่แล้ว
ก็นะ ตองเป็นหมาน้อยของเจ๊นิ่
------------------------------------------------
**หมาน้อยของเจ๊นะ**
**แดฟโฟดิลแดนไกล**
**ขอบใจมาก**
**แค่คำขอบคุณ**
**แล้วซึ้งใจจริงรึป่าว**
**ขอเวลาตั้งตัว**
**รักคุณพ่อคุณแม่เสมอค่ะ**
**คิดถึง ตา ยาย**
August 17 ไฟไหม้ความจริงเรื่องราวมันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ
แต่ไม่มีเวลามาเล่าเลย..มัวแต่เล่นเน็ตเพลิน
เดี๋ยวเอารูปให้ดูก่อนนะ
คือ..เหตุการณ์ทั้งหมดมันเริ่มเกิดขึ้นตอนบ่ายโมงห้าสิบ
กูกำลังเรียนภาษาไทยของอาจารย์อิสราภรณ์อยู่
ซักพักได้ยินเสียงกรี๊ด เสียงคนวุ่นวายกัน
ทีแรกก็ยังงงว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้ยินเสียงระเบิดแต่ไม่ดังเท่าไหร่
แต่พอมีเสียงระเบิดครั้งที่สอง ไฟมันดับด้วย
55++ คราวนี้ครูกับนักเรียนวิ่งหนีกันคนละทางเลย
กูก็เหมือนกัน ทีแรกวิ่งออกมาดูเหตุการณ์
พอเห็นควันไฟสีดำๆ เลยวิ่งเข้าไปบอกเพื่อนก่อน
แล้วก็กะจะวิ่งหนีออกจากตึกเลย
แต่พอวิ่งออกมาจากห้อง ดันเห็นแม่อ้อยยืนคุยโทรศัพท์
อยู่ตรงหน้าบันได ใกล้กับที่ไฟมันระเบิด
เห้ยยยยย..ทำไมไม่ห่วงตัวเองเลยอ่ะ
กูเลยเดินเข้าไป ดึงแขนออกมาเลย
แถมดุอีกนะ "มายืนทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่รีบลงไปก่อน"
"ก็กำลังโทรหาอาจารย์ถนอม ให้ตามคนมาดู"
"ก็จะโทร ก็ออกมาโทรนอกตึก ให้มันพ้นก่อนได้มั้ย
ถ้าโทรตรงนี้ เกิดอยู่ดีๆมันระเบิด เป็ฯอะไรขึ้นมาจะทำไงเล่า"
โห..กูโกรธมากเลยนะเว่ย ตอนนั้นน่ะ
กูมีแม่แค่สองคนนะ กูจะไม่ยอมแลกกับอะไรทั้งนั้น
ถ้าบอกว่าโทรหาอาจารย์ถนอมเพราะห่วง กูก็ไม่กรธเท่านี้หรอก
แต่นี่ยังบอกอีกว่า จะโทรตามให้มาดูเหตุการณ์
มันอะไรกันนักหนา จะเป็นคนดีไปถึงไหน
พอพาแม่อ้อยออกมาพ้นจากตึกแล้ว กูก็กลับเข้าไปอีก
คราวนี้ไปหาแม่ตัวเอง
แต่เห็นเค้าว่า คนข้างบนกำลังวิ่งลงมา
แล้วในใจก็แอบคิดว่า แม่น่าจะอยู่ข้างนอก ไม่มีคาบสอนหรอก
ก็เลยออกมาดูเหตุการณ์อยู่กับแม่อ้อย
โทรหาแม่จนเหนื่อยแล้วนะ แต่แม่ไม่รับโทรศัพท์
ซักพัก..เห็นคนบนตึกหนีลงมาหมดแล้ว
ก็เลยหายห่วงเรื่องแม่ไปหน่อย
อ่อ..แล้วก็วิ่งดูคุณพ่อด้วย
แต่เห็นกำลังวิ่งไล่เด็กให้ลงอีกทาง ที่ไฟไม่ได้ไหม้
ก็เห็นว่าปลอดภัยแล้วล่ะ
คราวนี้ หันมาชำระความกับแม่อ้อยเป็นการใหญ่
กู:ทำไมทำแบบนั้น รู้มั้ยว่ามันอันตรายน่ะ
แม่อ้อย:ก็..
กู:ทีหลังถ้ามีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นอีกน่ะ อย่าทำแบบนี้อีก
ตองจะร้องไห้แล้วได๊นิ่ ห่วงตัวเองเป็นมั้ย
แม่อ้อยจะแก้ตัวบ่อยมาก แต่เถียงไม่ทันกู ได้เงียบและยิ้ม
และจับมือกูไว้ คงคิดว่าไม่อยากให้กูพูดมากไปกว่านี้
เพราะตอนนั้นนักเรียนเริ่มเยอะมากแล้ว
กูก็เลยเงียบ และยืนดูเหตุการณ์อยู่ซักพัก
เห็นตำรวจ ไฟฟ้ามากันเต็มเลย
ทั้ง ผอ. ผู้ช่วย หํวหน้าฝ่ายต่างๆแห่มาเต็ม
หลังจากนั้น ก็ไม่มีไรมาก
ไฟที่ระเบิด ก็เป็นว่า ดับทัน
----------------------------------------------------------
,,,ขอบคุณ ที่ไม่มีใครเป็นไร,,
,,ขอบคุณ ที่ แม่ แม่อ้อย และคุณพ่อ ปลอดภัย,,
,,ขอบคุณ ที่ในสมองกู ห่วงแม่ แม่อ้อย และคุณพ่อ,,
,,ขอบคุณ อ.มณฑล ที่ดูแลเหตุการณ์ให้สงบ,,
,,ขอบคุณ อ.วีระชาติ ที่ช่วยควบคุมการดับเพลิง,,
,,ขอบคุณ คุณพ่อ ที่ช่วยอ.วีระชาติอย่างกล้าหาญ,,
,,ขอบคุณ อ.อะตอม ที่มาช่วยเรียกเด็กให้ลงถูกทาง,,
,,ขอบคุณ อ.ไพรินทร์ ที่เป็นห่วงเด็กและครูทุกคน
ขนาดลงมาถึงข้างล่างแล้ว ยังกลับขึ้นไปอีก เพื่อบอกคนอื่น,,
,,ขอบคุณ อ.อรชร ที่ให้เด็กวิ่งไปบอกห้องแม่อ้อย
ไม่งั้นแม่คงไม่รู้,,
,,ขอบคุณ อ.ณัฏฐ์นารี ที่ไม่ยอมหนีออกมาก่อน เพราะ
ยังเหลือเด็กอยู่ในห้องอีกหนึ่งคน"
,,ขอบคุณเสียงกรี๊ด เพราะไม่งั้นกูคงไม่รู้,,
,,ขอบคุณ ที่เจ๊ อาร์ตี้ อาจารย์วาศนา ไม่ได้อยู่ตึกนี้ ไม่งั้น
กูคงเป็นกังวลตาย,,
,,ขอบคุณ หัวใจตัวเอง,,
,,และขอบคุณที่ตัวเองเข้มแข็ง มีสติพอ,,
::::ขอบคุณ::::
August 15 อย่าทิ้งกันนะวันนี้เป็นวันสบายๆ แทบจะไม่ได้เรียนเลยล่ะ
ก็อาจารย์แต่ละท่านพานักเรียนไปตระเวนแข่ง
ทั้งฟิสิกส์ เคมี ส่วนภาษาอังกฤษ ครูก็ติดประชุม
สรุปๆ วันนี้ได้เรียนแค่คณิตคาบเดียว
5555++++
แต่กูก็ปั่นงานจนหัวหมุน..คือเก่า
พอเลิกเรียน
รีบกลับมาบ้านอย่างด่วนจี๋ กกูง่วงนอนใจจะขาดแล้ว
แต่ๆ อาจารย์นิวาสโทรตามพอดี
แถมพูดกับกูอย่างน่าสงสาร
"ตอง..ช่วยครูหน่อย เขาจะประเมินครูพรุ่งนี้แล้ว"
กูก็เลยรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า กลับไปหาครูอยู่โรงเรียน
คือจะบอกว่า..ประเด็นสำคัญน่ะ
แม่อ้อยของกูอยู่ด้วย กูก็เลยอยู่ได้อย่างง่ายดาย
แม่กูอยู่ทั้งคนนี่หว่า^^
ก็ช่วยกันปั่นงานของอาจารย์นิวาสจนถึงหกโมงกว่าๆ
พอเสร็จงานแล้ว..เลยพากันไปกินบะหมี่
ร้านแถวๆทางขึ้นศาลากลาง
ไปด้วยกันสี่คน มี อาจารย์นิวาส อาจารย์อัญ
แม่อ้อย แล้วก็กู ส่วนคุณพ่ออ่ะ กินข้าวแล้วก็เลยไม่ไป
กินข้าวเสร็จแล้วก็พากันไปส่งแม่อ้อยก่อน
ตามด้วยอาจารย์อัญ แล้วก็กู
อิ่มหนำสำราญกันทั่วหน้า..อิอิ มีความสุข
************************************
รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ กูจะเป็นลูกสาวแม่อ้อยเต็มตัวเลยนะ
อิอิ..ก็เพราะว่า แม่อ้อยไม่ค่อยปิดบังอ่ะ
อาจจะเป็นเพราะว่า แม่อ้อยไม่ได้สอนกูแล้ว
ก็เลยไม่ต้องกลัวใครว่าให้ ว่าโอ๋กูเกินเหตุ
เดี๋ยวนี้ก็เลย เดินไปไหนมาไหนด้วยกัน
ก็จะจูงมือแม่อ้อยตลอด กลัวคนแก่หลง ^^"
คือแต่ก่อนอ่ะ กลัวคนว่าไง ว่าสนิทกันเกินเหตุ
ไม่ค่อยอยากให้ใครรู้..แต่เดี๋ยวนี้
ช่างแม่งมัน..ทั้งกูและแม่อ้อยคงคิดเหมือนกันอ่ะ
ใครจะว่าไง ไม่สนแล้ว เชิญตามสบาย
ส่วนคุณพ่อ..เรียกกู"ลูกสาว"ทุกคำ
เรียกแทนตัวเอง"พ่อ"ทุกครั้ง
แล้วจะไม่ให้กูปลื้มเหรอ..กูมีพ่อนะ กูดีใจ
เมื่อก่อน..อาจารย์อัญเวลาคุยกะกู
แล้วถามถึงแม่อ้อย ก็จะถามกูว่า"อาจารย์ดรุณีล่ะ"
แต่เดี๋ยวนี้ "ตอง..แม่ล่ะ"
555+++ จงรู้กันโดยปริยายนะ
***********************************
{คุณพ่อขาา..เป็นพ่อของลูกตลอดไปได้มั้ยคะ}
{แม่อ้อยจ๋าา..เป็นแม่ใหญ่ให้ลูกนะ}
{ช่วยเป็นต้นไม้ต้นใหญ่ ให้ร่มเงาแก่ลูกได้พักพิง}
{ลูกขอร้อง..อย่าทิ้งลูกได้มั้ยคะ}
August 14 เซ็งตัวเองกูเบื่อ...แง้ๆๆ
ปั่นงาน..กลับเข้ามาสู่ชีวิตกูอีกแล้ว
เมื่อกี้(ทุ่มกว่า เกือบสองทุ่ม) เพิ่งกลับมาจากโรงเรียน
ไปช่วยอาจารย์นิวาสพิมพ์งาน
ก็พิมพ์อยู่ห้องแม่อ้อยน่ะแหละ
แง้ๆๆ เสียดายว่ะ
ทีแรกเกือบได้กลับกับแม่อ้อยแล้ว
อาจารย์นิวาสน่ะ..ไม่น่าเลย
ก็ทีแรกแม่อ้อยบอกให้กลับด้วย
แต่อาจารย์นิวาสบอกว่าจะมาส่งกูเอง
เง้อออ..เซ็งง่าาา
เห้อ..ช่างเถอะ เอาไว้คราวหน้าก็ได้
แต่วันนี้เสียความรู้สึกกับตัวอยู่เรื่องนึงนะ
เพราะคุณพ่อเห็นรูปเจ๊ในสเปซนี้ล่ะ
ไม่รู้ว่ะ..แต่ตอนนี้กูโคดแคร์คุณพ่อกะแม่อ้อยมากเลยนะ
แคร์สุดๆเลยว่ะ..เห้อ..ลูกขอโทดค่ะ
ลูกจะไม่ทำอย่างนี้กับคุณพ่อคุณแม่อีกแล้ว
ลูกสัญญา...นะ^^ August 12 วันแม่เอาตัวเท่าควายเลยเน๊าะ
^^
รักแม่ที่สู้ดดด
มีความสุขนะแม่
สัญญา จะเป็นเด็กดี
**รักมากมาย** August 11 สายใยรักไม่ได้อัพหลายวันเชียว..แง้วๆๆ
มีหลายเรื่องราวเกิดขึ้น
เมื่อตอนวันที่เก้า ที่โรงเรียนมีงานวันแม่
เราก๊ะเลยเอาเข็มกลัดดอกมะลิช่อใหญ่
ไปไหว้แม่อ้อย .. โห แม่อ้อยปลื้มใจน่าดูเลย
อ่านะ ก็เรารักกันนิ่ พ่อแม่ลูก
ทีแรกไหว้เสร็จแล้วก็จะเดินออกมาเลย
เพราะตอนที่ไหว้อ่ะ อยู่ตรงหน้าตึก นักเรียนเยอะแยะ
แต่ตอนที่จะเดินออกมา แม่อ้อยดึงแขนไว้ไง
แล้วก็กอด.....หนูรักแม่จัง
พอตอนเย็นเรากลับมาบ้าน ออนเอ็มคุยกะพี่ไผ่
พี่ไผ่เล่าให้ฟังว่า แม่อ้อยน่ะ
เอามะลิที่เราให้ไปอวดด้วยล่ะ
555++ ขี้อวดจริงเลย
แต่ก็...ปลื้มใจจัง
August 06 อ่านะ~~กูไม่ผิด ก็มึงไม่แคร์กูแล้วง่ะ
กูเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิตกูแล้ว
เดินจับมือกันไป ไม่ได้คิดจะทำใส่
แต่เราเป็นแบบนี้ ประจำ
ขอโทษด้วย
---------------------------------
,,วันนี้กูระบาย,,
,,ไม่รู้เรื่องขออภัย,,
,,รัก,,
,,กุมมือ,,
,,มีกัน,,
,,ตลอดไป,, ทอดผ้าป่า ณ วัดดอยไปวัดมาแล้วววว..
โอ้ย หวานชื่นตรึงใจเลย จะบอกให้
ก๊ากๆๆๆ เพ้อฝันละกู
เอาเป็นว่าเดี๋ยวเล่าตั้งแต่แรก
คือเรื่องมันมีอยู่ว่า
หลวงปู่แบน เจ้าอาวาสวัดดอยธรรมเจดีย์
กำลังรวมทุนสร้างโรงพยาบาล
แล้วโรงเรียนเราเลยนำกองผ้าป่าไปถวาย
แล้วเราก็เป็นตัวแทนห้องไง
แล้วๆๆ วัดดอยอ่ะอยู่ อ.โคกศรีสุพรรณ
แล้วๆๆ หมูตี้มันเป็นคนโคกศรี
มันก๊ะเลยได้เป็นตัวแทนห้องคือกัน
สรุปๆๆ เรา(อิอิ)ก็เลยไปวัดนำกัน เอิกส์
เรานั่งรถโรงเรียนไป
ส่วนหมูตี้เอารถไปเอง สรุปก็เจอกันอยู่วัดอ่ะ
ก็ๆๆ ขี้เกียดเล่าแล้วอ่ะ เอาเป็นว่า
กูมีความสุขเว่ยยยยยย
555555555555555+++++++
-------------------------------------------
ขออภัย..กูเขียนข้ามวัน
ก๊ากๆๆๆๆ August 04 ในมุมหนึ่งในมุมหนึ่ง..ของความรู้สึก
สิ่งที่ฉันเป็นตอนนี้ เป็นอะไร
กำลังเฝ้าถามตัวเองทุกวัน
"พ่ออยู่ไหน"
กี่เดือนแล้วไม่รู้ ที่ไม่ได้คุยกับพ่อ
นานมากเหมือนกันนะ
บ่อยครั้งที่พูดกับเพื่อน
"สงสัยพ่อกูตายแล้วแน่เลย"
พูดเหมือนเป็นเรื่องตลกนะ..แต่ป่าวเลย
ถ้าเกิดเป็นอย่างนั้นจริงๆล่ะ
ยังไงเขาก็พ่อกูนะ..กูคิดถึงเขา
ไปวัดกัน^^โห..ช่วงนี้ไม่ค่อยอัพเรื่องหมูตี้เลยง่า
ก๊ากๆๆ มีความสุขเว่ย!!!
เห็นหน้าหมูเกือบทุกวัน 5555++
เมื่อวานอ่ะ ตอนที่ชั้นกะลังกลับบ้าน
สวนทางกะมีโอคันนึง ก็ไม่ได้สนใจไรมาก
แล้วๆ เซ้นมันบอกว่าเหมือนมีไคมองดูอยู่
เลยหันไปมอง..โอ้วววว ...เอิกส์ๆๆๆ
หมูตี้มองช้านอยู่..โอ้ย พี่น้องเอ้ย
อยากจะกรี๊ดตรงนั้นเล้ยยยยยยย...อ๊ากส์
ดีใจว่ะ ไม่รู้ดิ สิ่งที่เคยทำกับมัน
แอบมองมัน แต่เมื่อวาน ก๊ากๆๆๆๆๆ
บ้าคลั่งครับท่าน เพ้อฝันอีกตะหาก ^O^
มันถามชั้นว่า"พี่ตองเพิ่งกลับเหรอคับ"
อ่ะจ้าาา อิอิ .. เอิกส์ๆๆ กุบ้าไปแล้ววว
โอ้ยยยย ..มะอื่นต้องตื่นเช้ามาก
ตีห้าไปวัดดอย ไปทำบุญ....
หมูตี้ไปด้วย ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจจังเยย
พรุ่งนี้เจอกันคับ
-----------------------------------------
**PS**
--รักหมู
--ทำไมต้องไหว้ชั้นว้าาา
--แก่กว่าแล้วไง
--รักเด็กคับ
--ก๊ากๆๆ
--ลุ่มหลง
August 02 papa&mamaก๊ากๆๆ เอารูปคุณพ่อ คุณแม่ มาลงอีก
คราวนี้ ตอนไปเที่ยวเชียงใหม่จ้า
แง้วๆๆ วันนี้คุณพ่อบอกว่า
"เดี๋ยวก็มีคนถามตองว่า มาคบพ่อกับแม่ได้ยังไง
พ่อกับแม่ออกจะร้ายกาจ"
เหอๆๆ ร้ายก็รัก เนอะ ^^
--------------------------------------------
,,รักแม่,,
,,รักคุณพ่อคุณแม่,,
,,รักหมูตี้,,
,,รักตัวเอง,,
รัก.............
August 01 we will be togetherอ๊ากกกส์ เดือนสิงหาคมแล้ววว
พี่น้องค้าบ ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วขนาดนี้
วันนี้วันพุธ ห้ามตัดผม (--")
ก๊ากๆๆ แต่ผมกูยาวแล้วง่ะ ^^
พรุ่งนี้กะว่าจะให้หอยด้าตัดให้ ตัดฟรีไง^^
ส่วนวันนี้------
สองคาบแรกเรียน ฟิสิกส์
เรียนก็เหมือนไม่ได้เรียนง่ะ ไม่เห็นกระดาน
คาบสามเรียนเคมี อาจารย์ไม่มาคับท่าน
คาบสี่เรียนคณิต ไม่มีไรมาก เรียนๆๆ
พักเที่ยง-------ไม่ได้แดกไร ตามเคย
คาบห้า อังกฤษ ครูไม่อยู่จ้าา
คาบหกเจ็ด เรียนชุมนุม กูไม่เรียน มีไรมั้ย
ก็ๆ ไปพิมงานให้จารย์นิวาสอยู่ห้องแม่อ้อย
ประมาณคาบเจ็ด แม่ไปประชุม
พอกูพิมงานเสร็จ ว่างคับท่าน
กูเลย ชวนเฟิร์นไปหาเจ๊ ไม่รูนะ คิดถึงมั้ง
เจ๊ถามกูว่า"เป็นไง ทำงานหนักเลยเหรอ"
กูงง"งานอะไรคะ"
เจ๊ตอบ"ก็งานพ่อกับแม่เธอไง คศ 3 น่ะ"
กูเลยเริ่มเข้าใจแล้วว่า คงหมายถึง
คุณพ่อกะแม่อ้อย เหอะๆๆ แล้วไงล่ะ
ก็ในเมื่อหนูอยากเป็นลูกอาจารย์จะตาย
อาจารย์ไม่ยอมรับ ไม่ต้องการ แต่พอ...
มีคนเค้ารักหนูจริงๆ จะมากัดหนูทำไมไม่ทราบ
อยู่กับเจ๊ไม่นานหรอก ก็ออกมา
เห็นแม่อ้อยประชุมเสร็จพอดี เลยไปหา
แล้วก็เล่าให้แม่อ้อยฟัง เอิกส์ๆๆ
คราวนี้แม่อ้อยคงรู้แล้วล่ะ ว่าตองบอกคนอื่นว่า
คนแก่คนนี้น่ะ แม่ตองได๋ แม่ฮักแม่แพง ^^
คุยกันไม่นาน กูก็เลยเดินไปส่งแม่อ้อยที่รถพ่อกะแม่กู
ตอนที่เดินไปอ่ะ จูงมือกัน กลัวคนแก่ล้มไง
เห็นเดินเซๆ ^^ แล้วตอนที่กำลังเดินไปอ่ะ
เดินสวนทางกะอาจารย์บำเพ็ญ เหอๆๆๆ
เห็นเต็มๆเลย คงจะเอาไปเล่าให้กันฟังอยู่หรอก
เหอะ ช่างปะไรล่ะ กูรักพ่อกะแม่กูเว่ยย!!
-----------------------------------------------
**PS**
--อย่ากัดกูก่อน จำไว้
--สะใจมั้ยล่ะ เหอะๆ
--กูรักคุณพ่อกะแม่อ้อย ของกู
--อย่ารื้อฟื้น
--เหนื่อยพอแล้วว
--ที่ไปหาวันนี้ แค่เพียงเยี่ยมเยียน
--เข้าใจไว้ด้วย
|
|
|
%c2%bb-sweet_c%5bA%5dne-%c2%ab(%c2%b7%c2%b4%c2%af%60%c2%b7.%c2%b7%c3%b7%c3%97%c2%b0o.OO.o%c2%b0%3a+August%2c+2007&referrer=){kind=small}
